SANKALPANA

ඔබත් ආයතනයක මානව සම්පත්  කළමනාකරන අංශයේ සේවය කරන්නේ නම් මේ ගැන කියන්න දෙයක් නැති තරම්. ‍අපේ ආයතනයේ සෙවය කරන්නේ වැඩි හරියක්ම ගැනු ළමයි. පිරිමිත් නැත්තේමත් නැ. අපේ ආයතනය ගාමන්ට් එකක්.ඔන්න කොටින්ම කිවොත්. සේවකයන් දෙදහසක් විතර ඉන්නවා. එයින්‍ ගොඩක්ම අය ගැනු ළමයි. ගාමන්ට් කෙලේලෝ කිවාම ගොඩක් අය හිතන්නේ ඉතාම පහල මට්ටමින්. එහෙම  කියලා අපහාසයෙන් බැලුවට අපේ වාගේ ආයතනවල සේවය කරන අහිංසක දුප්පත් කෙල්ලෝ ටික නැති වෙන්න ලංකාවේ ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ග වැහිලා යනවා. දැන් තේ පොල් රබර් නෙමෙයිනේ ‍. දැන් ඇගලුම් නේ තියෙන්නේ. කොහොම උනත් අපේ වාගේ ආයතනවල ඉන්න  අහිංසක කෙල්ලෝ ටික නැත්තම් ලංකාවේ දියුනුව ගොඩක් ආපස්සට යනවා.

ගාමන්ට් එකේ ළමයි කිවාම ගොඩක් අය හිතන්නේ හුගක් පහල මට්ටමින්. ඒත් ඒ අහිංසක ළමයින්ගේ දියුනුවක් ගැන ‍අයිතියක් කතා කරන්නකවුරුත් නැ. ගොඩක් ළමයි ඇවිත් තියෙන්නේ ගම්වලින්. අම්මලා තාතත්තලා ගොවිතැන් කරන අය. දෙමව්පියන්ට පවුල බර ගෙනියන්න බැරි නිසා තමයි මේ විදිහට ගොඩක් අය මේ ඇගලුම් ආයතන වල සේවයට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ. නැතිව ගෙදරට වෙලා ඉන්න ආසාවක් නැතිව නෙමෙයි. ගොඩක් වෙලාවට මැෂින් ‍ඹපරේටර් කෙනෙක්ට ලැබෙන්නේ හුගාක් අඩු පඩියක්. බොහෝ ආයතනවල ඒ ළමයින්ට ලැබෙන්න ඕන මුදල් ප්‍රමාණයන් දෙන්නේ නැ. හුගාක් අඩු පඩියකට වැඩ කලත් මේ අහිංසකයන්ට කරන්න කප්පරක් වැඩ තියෙනවා. ටාගට් තියෙනවා ඉවර කරන්න. වෙන වැඩ කරන්න බැ. ළග කෙනෙක් එක්ක කතා කරන්න බැ. වැඩ වැඩ වැඩ. සමහර ආයතනවල වැසිකිලියටවත් යන්න බැ වැඩ වෙලාවට. මේ කෙලේලෝ ගොඩක් වෙලාවට නැවතිලා ඉ‍න්නේ බෝඩිම් කාමර වල.ඒවා ලැලි මඩු වෙන දේවල් නෙමෙයි. ලයිට් නැ ගොඩක් වෙලාවට. ඒසි වල ඉන්න ලොකු නෝනලාට මේ ළමයි කැලි වෙන්නේ ඒකනේ. ගොඩක් වෙලාවට මේවාගේ විදින්නේ අමු ම අමු දුකක්.

පඩි වැඩි විම් ගැන කතා කරන්න මේ ළමයින්ට හැකියාවක් නැ. දෙන ගාන ගන්න වෙනවා. වෘත්තිය සමිති නැ. වෙන සමිති නැ. ‍අයිතිවාසිකම් ඉල්ලන්න දෙන්නේ නැ. දෙන දෙයක් ගන්න වෙනවා. රු ‍වැඩ තහනම් කිවාට එහෙම නැ. වැඩ කරන්නේම රෑ. අපේ ලොකු නෝනලා මහත්තුරු වාගේ පඩි වැඩි කරන්න කියලා වර්ජන කරන්න බැ. කරන්න පුලුවන් ගෙදර ගිහින්.  ෆැක්ටරියේ ඉදන් බෝඩිමට බොහෝ වෙලාවට පයින් යන්නේ මහ රෑ. කවුරුවත් ඒ ළමයින්ගේ ආරක්ෂාවක් ගැන හිතනවාද? ගම්වල හැදුන වැඩුන මල් වාගේ කෙල්ලන්ව මහ රෑ පාරේ තනියම යන්න වෙනකොට මොනවා හිතෙනවාද ? අපි කවදාවත් ‍අපේ නංගියෙක් තනියම රෑක ගමනක් යවනවාද?
මේ අය‍ට තියෙන්නේ ඉතාම අහිංසක බලාපොරොත්තු. ගොඩක් ලොකු දේවල් නැ. නංගිට උගන්වන්න. මල්ලිට කොහොම හරි පඩියෙන් අලුත් ඇදුමක් අරන් ‍දෙන්න. ලෙඩ ඇදේ ඉන්න තාත්තගේ බේත් ටික ගන්න වාගේ දේවල් තමයි ‍තියෙන්නේ. නැතිව පගාව ගන්න, කොමිස් ගහන්න, ඒවා මේ අය ගාව නැ. ගොඩක් ඉගෙන ගෙන නැ තමයි. විශ්ව විද්‍යාල වල උපාධි නැ. ඒක් ඒ මිනිස්සුත් එක්ක ඉන්න එක වෙලාවකට කොයිතරම් සැහැල්ලුවක් දැනෙනවාද කියලා මානය සම්පත් අංශයක සේවය කරනවා නම් ඔබ දන්නවා ඇති.

අ‍පේ මානව සම්පත් කළමණාකාර තුමාට සියලු සේවකයන් දරුවන්ය. කෙල්ලන්නය. කෙල්ලන්ට ඔවුන්ගේ තාත්තාය. කොයිතරම් නම් හිතවත්ද? මේ සියල්ල කරන්නේ මේ අහිංසකයන්ගේ රිරි මාංස උරා බෙන්න නොව ඔවුන්ට සැබවින්ම ආදරය කරන්නය.

හවසට කටුනායකින් හෝ බියගම හෝ  ඇගලුම් ආයතන අසලින් යන වාහන වල බොහෝ දෙනෙක් විදුරුවෙන් බෙල්ල දික්කර කර  බලන්නේ ඔවුන්ගේ මස් ටික හුරාගෙන කන්නේ කොහොමද කියාය. කොටින්ම කිවොත් හොද කැල්ලක් හොයා ගන්නටය. ඒ ඇයි. සමාජය සිතන්නේ ඇගලුම් කර්මාන්තයේ ඉන්නේ සියල්ලන්ම ගනිකාවන් කියාය. අසික්කිත ගැනුන් කියාය. එසේ අයද නැතුවා නොවන්නේය. එහෙම උන් හිටියද ඒ ටිකය. පැය ගානක් මැසිමක් පාගා හරි දවසම හිටගෙන ඉදලා ලැලි කාමරේට වෙලා පාන් කැල්ලයි පරිප්පු ටිකයි කාලා නිදගෙන ආපහු පහුවදා වැඩට යන මේ අහිංසකයන් ගනිකාවන් නොවේ. ඔවුන් තව කෙනෙක්ගේ ආසාවන් ඉටු කරන සෙල්ලම් බඩුද නොවන්නේය. මේ අපේ රටේ සම්පත්ය. ඔවුන් පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න හොර ගොඩියන්ට වඩා මට නම් වටින්නේය. ලොකු උපාධි අරන් රට කන නෝනලාට වඩා මට වටින්නේය.  මේ අපේම නංගිලාය, අක්කලාය, අපේම නැ‍දැයන්ය. එහෙව් ‍එකේ ගාමන්ට් ඇරෙන වෙලාවකට එතනට ගොස් කැලි හොයන්නේ බුරුවන්ය. උන් උන්ගේ අම්මලා දන්නේ නැත. නංගිලා ගැන දන්නේද නැත

සියලු දෙනා හොද නැත. ඒ උනත් බොහෝ දෙනෙක් එසේ නැත. කන එක මකුනා නිසා සියලුම මකුනන් මරන්න එපා. ඔබවත් ඔවුන් දෙස දයාවෙන් බලන්න. ඔවුන්ටත් ආදරය අයිතිය. ඔවුන්ටත් සමා‍ජයේ නම්බුකාර ලෙස ජිවත් විස අයිතිය. ඔවුන්ටත් සැප විදිමට අයිතිය. අප විසින් කල යුත්තේ ඔවුන්ගේ නිසි තැන දිමය.

මිලාන වී ගිය නුඹගේ දෙනුවන්
පවසයි දුක්බර දිවිය නුඹේ
ගෙවනා හැම මොහොතකම සෙත වෙයන්
නුඹට දයාබර හිතවතියේ……

අද උදේ තමයි මේක උනේ. මම ටවුන් එකේ ඇවිදගෙන යන කොට හිගන්නියක් වාගේ කෙනෙක් හම්බ උනා. හැබැයි ටිකක් හොදට ඇදලා තමයි හිටියේ. එයාට ඉස්පිරිතාලේ ඉදලා යන්න සල්ලි නැ කියලා තියෙනවානම් එයාට පනහක් දෙන්න කීවා. මමක් පර්ස් එක ඇදලා දෙන්න යන කොටම එතනින් ගියපු වෙන කෙනෙක් කිවා ඕක‍ බොරුවක් අහුවෙන්න නම් එපා කියලා. මත් කරන්නද දැන්. අර ගැනිත් බලාගෙන ඉන්නවා. එතකොටම එහා ‍පැත්තේ කඩේ වැඩ කරන කෙනෙක් කියනවා දෙන්න එපා කියලා.

මම ඇහුවා කෝ දැන් ඔයාගේ බේත් ටිකට් එක එහෙම කියලා. ඒවා නැ කිවා. මටත් තේරුනා මේක අමුම අමු බොරුවක් කියලා. මම කිවා නැති කම කියන්න ඒත් බොරු කියන්න එපා කියලා. කමක් නැ කියලා මම තිහක් දුන්නා. මෙන්න මේ ගැනි තිහ මට දිලා යන්න ගියා ඕකත් තියා ගන්න තියලා. මක් කරන්නද මට දැන් නෝන්ඩිත් වාගේ. කමක් නැ කියලා මටත් මල පැනලා ආපහු තිහ අරගෙන දා ගත්තා.

බලන කොට මේ ගැනි තනිකරම කරන්නේ බොරුව. මෙහෙමත් හිගන්නෝ. මුන් ගිය ආත්මේ කරපුවට මේ ආත්මේ ‍ගෙවනවා. දැන් ඊලගට යන තැනටත් වැඩක් සෙට් කර ගෙනමයි යන්නේ. අනේ මන්දා මේ වාගේ හිගන්නෝ. මට උනේ අතින් සල්ලි දිලා __ ටින් කිරි ගා ගන්න උන එකයි. ඔයාලත් අනිත් දවසේ හිගන්නන්ට දෙනවා නම් සියක් වත් දෙන්න බලන්න. ලගදිම චෙක් හෝ ක්‍රෙඩිට් කාඩ් ගයි….

ගොඩක් කා‍ලෙකින් දෙයක් ලියන්න තිබ්බේ නැති නිසා ලියන්න දෙයක් හොය හොය ඉන්න වෙලාවේ තමයි මේ සිද්ධිය උනේ. මේක මාව ගොඩක් සසල කල සිදුවීමක් උණා. ‍අපේ ආයතනයේ ජේෂ්ඨ සේවක මහත්‍මයෙක්ට තමයි මේක උනේ. එතුමා අපේ ආයතනයේ ගොඩක් පරණ සේවකයෙක්. රජකාරි මට්ටමින් කිසිම පැමිණිල්ලක් ලැබිලා නැ. ඒත් හදිස්සියේ වාගේ එතුමා ණය මුදලක් ඉල්ලලා තිබුනා. කලින් ගත්ත ණයත් ගෙවන්න තියෙන නිසා මෙතුමාට මෙම ණය දිමනාව නොදිමට තමයි ආයතනය තිරණය කලේ. ඒත් කාරණය ඇහුවාම කවුරුත් පාහේ එයාට උදවු කරන්න සුදානම් උනා. කතාව මෙහෙමයි.

අපේ මේ මහත්තයාගේ බාලම දුව උසස් පෙළ විභාගය කරලා තියෙන්නේ මේ වසරේ. ජිව විද්‍යාව අංශයෙන් තමයි විභාගයට මුණ දිලා තියෙන්නේ. කොහොම හරි මේ දුවත් හොදටම විභාගය සමත් වෙලා වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යන්න සුදුසුකම් ලබලා. මේ දවස්වල පරිගණක පාඨමාලාවක් හදාරන්න තමයි මේ සල්ලි ඉල්ලලා තියෙන්නේ. පරිගණකයක් අරන්‍ දෙන්න විදිහක් මෙයා‍ට නැති උනාට දරුවට හොද පරිගනක අධ්‍යාපනයක් ලබා දෙන්න මේ තාත්තා කල්පනා කරලා තමයි මේ ණය ඉල්ලලා තියෙන්නේ.

මෙයා කියන විදිහට මෙයාගේ අනිත් දරුවන්ට කරපු දේවල් මේ දුවට කලේ නැතිලු. ඒත් මේ බාල දුව තාතත්ට ගොඩක් ආදරේ නිසා විභාගය සමත් උනත් මොකවත් ඉල්ලලා නැ. ඒත් අනිත් ළමයින් පරිගනක අංශයෙන් ඉගෙන ගන්න නිසා මෙයාටත් කැමත්තක් ඇති වෙලා දරුවට උගන්වන්න. ඒත් ණය මුදල අනුමත උ‍නේ නැ. අපේ කාර්යාලයේ ඉන්න අය එකතු වෙලා මෙයාගේ දුවට ඒ පරිගනක පාඨමාලාවට අවශ්‍ය කරන මුදල් හොයලා දුන්නා.

දෙමව්පියන් දරුවන්ට දෙන්න පුලුවන් ඉහලම සුදුසුකම තමයි‍ හොද අධ්‍යාපනයක් ලබා දෙන එක. අද මේ තාත්තා කොච්චර සතුටු වෙනවා ඇත්ද මේ දුව ගැන. අනාගතයේ වෛද්‍ය වරියක් වෙනවා. දෙමව්පියන් කොච්චර දුක් වින්දත් දරුවන්ගේ දියුණුව දැකලා සතුටු වෙන කොට ඒ විඩාව ඉබේම නැතිවෙලා යනවා…..

සිත බොහෝ විට කැලබිමට පත් වෙලා තිබුනා. එහා මෙහා ඉවරයක් නැතිව යනවා. සන්සුන් කර ගන්න කොච්චර උත්සාහ කලත් කරගන්න බැරි උනා. ඒත් ඊයේ සවස හිත මොහොතකට සන්සුන් කර ගන්න පුලුවන් උනා. ඒ කිරිබත්ගොඩ ඥනානන්ද හිමියන් විසින් දේශනා කරන ලද ථේර ගාථා  අසන්නට ලැබුනා. සියුම් නාද රටා අතරින් ඇසෙන ඒ රහතන් වහන්සේලා විසින් ප්‍රකාශ කල දේශනා කොටස් ඇසෙන විට සිත ඉක්මනටම සමනය වන්න පටන් ගත්තා. සතියක් තුල ගෙවු කර්කශ ජිවිතයේ වින්ද පිඩාවන් මොහොතකට නැති කර ගැනිමට හැකි වුනා. සතියේම විඩාව නැති උනා. සිත අමුතුම හැගිමකින් පිරි ගියා. සතියක විඩාව නැතිව හොදට නින්ද ගියා.

රහතන් වහන්සේලා ගැන කියන්න තරම් මම දන්නේ නැ. ඒත් උන්වහන්සේලාගේ ප්‍රකාශ වලින් උන්  වහන්සේලා කොච්චර නිරහංකාර ජීවිතයක් ගෙවලා තියෙනවාද කියලා හිතන කොට පුදුමත් හිතෙනවා. දමනය කරපු ඉදුරන් වලින් යුතුව ජිවිත ගෙවපු ජිවිත වලින් කාටවත් කරදරයක් නැ. පුදුම නිවුන ජිවිතයක් උන් වහන්සේලා තුලින් පෙන්වලා තියෙනවා.

අරමුනක් වෙනුවෙන් කොයි තරම් කැප වෙලාද කියලා උන් වහන්සේලාගේ කතා වලින් පේනවා. දහමට ඇලි කෙලෙස් තවන විර්යෙන් යුක්තව ගෙවු ජිවිතය කොයි තරම් නම් අපුරුද?  උන් වහන්සේලා ඇසුරු කරන්න ආයෙත් අවස්ථාවක් ලැබෙනවානම් කියලා හිතුනා…

ඔයාලත් කැමති නම් බා ගන්න. මෙතනින් ගන්න

මුනිවරු දෙසන ලද – ඒ උතුම් සදහම් ගැන

යම් කෙනෙක් ඇල්මෙන් වසත් නම්

සිත කය වචනයෙන් – ඔවුන් උත්තම බවට පත්වෙති

නිවන් මග හික්මෙන – සමාධිය තුල පිහිටෙන

දහම් දැනුමින් හා වටහා ගන්නා නුවනින් ද යුතු

ඒ සියලු දෙන ලැබ ගන්ත්මය අම නිවන් සාරය……..

(උපුටා ගැනිම – අපේ බුදු සමිදු තවම වැඩ වෙසෙති – කිරිබත්ගොඩ ඥනානන්ද හිමි)

ශ්‍රී ලංකාවේ දුෂීත ආයතන අතර පොලිස් සේවටද ඉහල තැනක් ලැබී ඇත්තේ පොලිස් සේවයේ පවතින දුර්වලතා වලට වඩා පොලිස් සේවයේ යෙදෙන්නන්ගේ දුර්වලතා නිසාය. දැන් නව පොලිස්පතිවරයෙක් පත්වී ඇත. එතුමා පෙර සිටි පොලිස්පති වරුන්ට වඩා වෙනස් දෙයක් කරන්නට සැරසේ. එනම් මහජනතාවට එතුමා මුණ  ගැසි තමන්ගේ ගැටලු ඉදිරිපත් කිරිමට අවස්ථාවක් ලබා දීමයි. ඒ සදහා සැම සිකුරාදා දිනයකදීම පෙ.ව. 11.30 සිට 02.30 දක්වා කොළඹ 01 පොලිස් මුල්ස්ථානයේ පැවැත්වේ. ඔබගේ ගැටලුවට දැන් පොලිස්පතිතුමා මගින්  විසදුමක් ලබා ගැනිමට හැකි වී ඇත.

මෙම ඉතාම සත් ක්‍රියාවකි. මෙසේ මහජන දිනයක් මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාන්ද පැවැත්විය. එහෙත් ඒ කොපමණ කලකටද යන්නත් මතක තබා ගැනිම වටී. පොලිස්පතිතුමාද එසේ විමට ඉඩ ඇති බැවින් වහාම කල ගත යුතු දෙයක් ඇත්නම් එය කර ගැනිම නුවනට හුරුය. නැතිනම් එහිද අවස්ථාව මග හැර ගන්නට සිදුවේ.

ලංකවේ පොලිසියේ මහත්වරුන් අඩුය. ඇත්තේ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන වල සිසුන්ට පුද්ගලික ගැටලු වලට පහර දෙන පොලිස් ලොක්කන්නය. අසරණයන්ට මැරෙන තුරු පහර දෙන්නන්ය. පගා මරුවන්ය. දුෂීත පොලිස් සේවයට දැන්වත් යහපතක් වනු ඇතැයි අප විශ්වාස කරමු.

කාන්තාරයේ කුසුම සහ කාන්තාරයේ දරුවෝ වනාහි වාරිස් ඩයරි නම් වු සෝමාලියාවේ ‍උපත ලබා ඉන් පසුව ප්‍රසිද්ධ නිරුපන ශිල්පිනියක් සහ පසු කලක එක්සත් ජාතින්ගේ විශේෂ නියෝජිතවරියකගේ සත්‍ය අත්දැකිමි අනුව ලියවුනු කෘතින්ගේ සිංහල පරිවර්තනයයි. මෙම සිංහල පරිවර්තනය රංජිත් කුරුප්පු මහතා විසින් රචනා කර ඇත. අප්‍රිකානු සමාජායේ හා ඇතැම් ඉස්ලාම් භක්තිකයන් විසින් සිදු කරන ස්ත්‍රි චර්ම ඡේදනයේ අමිහිරි අත්දැකිම් මගින් මෙම කෘතිය සමන්විත වී ඇත. ස්ත්‍රිත්වයේ සියුම් බව විදිනු වෙනුවට අදම ක්‍රියාවන් මගින් අසරණ දැරියන්ට විදින්නට සිදුවන දුක් ගැහැට මෙම කෘතිය මගින් හෙලි වේ. අද වන විට යුරෝපයේ බොහෝ ස්ත්‍රින් අලංකරණය පිනිස මෙසේ ස්ත්‍රි යෝනියේ ඇතැම් කොටස් කපා ඉවත් කරනු දක්නට ලැබේ. කතුවරිය වයස අවුරුදු 10 වන විට මෙසේ චර්ම ‍ඡේදනයට ලක් වී ඇත. ඇය විදි දුක් වේදනා හා සමාජයෙන් ඇයට ලැබුන කෙනෙහිලිකම් මෙම කෘතිය මගින් මනාව පෙන්වා ඇත. සොයා ගෙන කියවා බලන්න…